Öyle bir zamana eriştik ki
Gözler, kulaklar, diller utanır gizli gizli
Gördüklerinden, duyduklarından, konuştuklarından.
*
Bu çöplükte yazmazsa delirmiyor insan artık
Kendiyle konuÅŸup, hayal de edemezse
Ä°ÅŸte o zaman delirir insan.
*
Çevresindeki kalabalık gitse
Yurdundan bile olsa insan
Kelimeleri ve hayalleri zapt edilmedikçe
Nasıl ayakta durduğunu anlayamaz
Kendinden baÅŸka kimse.
*
Herkesin bir kendi olmalı
Kalabalıktan kaçıp sığınmalı kendine
Ne kadar açılsa da bir gün döner
Tüm kıyılardan insan kendine.
*
Her yerden, herkesten gidilir de
Kendinden kim gitmiÅŸ ki?
Herkes gider, elde var kendin
Kendinden de gideni kim bulmuÅŸ ki?
Haziran 2020
Naim Kandemir