OÄŸlunun kemikleri bir kutu içerisinde teslim edilmiÅŸti… Mahkeme, Halise Aksoy’un kaçma şüphesinin olmadığı gerekçesiyle tahliyesine karar vererek duruÅŸmayı 18 Eylül’e erteledi.
OÄŸlu Agit İpek’in kemiklerinin bir kutu içerisinde teslim edildiÄŸi ve itirafçı Ümit Akbıyık’ın ifadeleriyle tutuklu bulunan Halise Aksoy, tahliye edildi. Â
MA’da yer alan habere göre 28 Nisan 2023’te tutuklanan Halise Aksoy’un yargılandığı davanın 3’üncü duruÅŸması Diyarbakır 10’uncu Ağır Ceza Mahkemesi’nde görüldü. DuruÅŸmada Aksoy, avukatları Zeynep Karayılan ile Necat Çiçek hazır bulundu.
DuruÅŸmada iddia makamı eksik hususların giderilmesi için Aksoy’un tutukluluÄŸunun devamını istedi. Savunma yapan avukatlar Aksoy’un tahliyesini talep etti.Â
Mahkeme, Halise Aksoy’un kaçma şüphesinin olmadığı gerekçesiyle tahliyesine karar vererek duruşmayı 18 Eylül’e erteledi.
“Agit’in kemikleri gelmiÅŸ”
Halise Aksoy’un oÄŸlu Agit İpek, 2017’de Dersim’deki bir çatışmada hayatını kaybetti. 10 Nisan 2020’de İpek’in kemikleri, Aksoy’a bir kutu içerisinde teslim edildi.
Aksoy, Ölüye Saygı ve Adalet İnisiyatifi’nin, 25 Nisan 2022 tarihli “Tecrübeler ve Tanıklıklar: Ölülere Yönelik Åžiddeti Aileler Anlatıyor” panelinde, yaÅŸadıklarını anlatmıştı:
“… İki hafta sonra tekrar adliyeye gittik. Kapıda bu sefer baÅŸka iki kiÅŸi vardı, onlar çok fazla sorun çıkarmadılar. Bize ‘’yasaktır, içeride çalışan yok’’ dediler. Biz de rica ettik. Bunun üzerine içeriye geçmemize izin verdiler.
“Sonra bizi emanet bölümüne yönlendirdiler ve emanetimizin orada olduÄŸunu söylediler. Gittik, masada bekleyen bir kadın ve bir erkek vardı. Masanın üstünde bir ÅŸey yoktu ama Agit’imin kemiklerinin bulunduÄŸu kutu masanın altında ayaklarının dibindeydi. KimliÄŸim yanımda mı, diye sordular, kimliÄŸimi aldılar, sonra da ‘imza at’ dediler. Tamam ‘imza atacağım’ ama emanetim nedir, diye sordum.
“Agit’in kemikleri gelmiÅŸ. Yanımdaki çocuklar nerede olduÄŸunu sordular. Onlar da parmaklarıyla göstererek ‘iÅŸte burada’ dediler. Ben de oturduÄŸum yerde eÄŸilip baktım kutuyu gördüm ama kendi kendime dedim ki ‘böyle bir ÅŸey olamaz, insan böyle bir ÅŸey yapamaz’.
“Yanımdaki çocuklar tekrar sordular nerede diye. Kartonu kaldırıp masanın üstüne koydular. Ben o an dondum, öylece kaldım.
“İnsan olan böyle bir ÅŸey yapar mı? Bunları bir insan yapamaz. Bize saygıları yoksa cenazelerimize olsun, kemiklerimize olsun.”
