Etiket: Temel Demirer

“Şiir ölümün gölgesidir,yaşamın örtüsü.Çocuğun savunmasıdır şiir.”[1] “Kavgadan uzak kalmışsan, sevdadan da uzaksın demektir,” vurgusu eşliğinde, “İnsan yorulur bazen insan olmaktan,” derken eklemişti ‘Öfkenin Adını Koy’

“Bir çiçek duruyordu orda bir yerdeBir yanlışı düzeltircesine açmış;Gelmiş ta ağzımın kenarındaKonuşur durur.”[1] 15-16 Haziran 1970 kalkışması, işçi sınıfının kendisi için bir sınıf olarak tarihin

“Uruguay diktatörlüğünün en büyükcezaevinin adı Özgürlük’tü.”[1] Haydar Demir’i bilir misiniz? Müebbetlik militan… 1999’dan beri tutsak. Şimdilerde Samsun Bafra T Tipi’nde yatıyor… Ve durmaksızın yazıyor: öyküler,

“Ah, benim insanlarım,Yalanla besliyorlar sizi,Hâlbuki açsınız,Etle, ekmekle beslenmeye muhtaçsınız.”[1] Bertolt Brecht’in, “Öldürmenin pek çok yolu vardır: Karnına bıçak saplamak, ekmeğini elinden almak, hastalığını iyileştirmemek, kötü

“oyalanma/ çabuk yıka yüzünü/ giyin çabuk/herkes gitti bayramdır/ seni durduran ne/ nedir senden giden seni tutan/işte bak kazandı işçiler/ kazandı inat yeniden”[1] Taksim bir kez

“Kapitalizmde, özellikle deemperyalist evresinde,savaşlar kaçınılmazdır.”[1] 21 Nisan 2026 tarihli bu yazı, Pakistan aracılığıyla yürütülmeye gayret edilen açmaz günlerinde kaleme alındı ve görünen o ki, ilk

“Proletaryadan sınıf bilinciniçıkarıp atın, ne kalır geriye?İpin ucunda dans eden kuklalar.”[1] Her 1 Mayıs eşiğinde olduğu gibi bu kez de geçmişten dersler çıkartarak,[2] 2026 1

“Gözümüzdeki kıymıken iyi büyüteçtir.”[1] Albert Caraco’nun, “Ölüme doğru gidiyoruz, tıpkı okun hedefe doğru gitmesi gibi,” betimlemesi Ortadoğu’nun Filistin, Kürdistan, İran, vd’leriyle bitmeyen/ süregiden diken üstü

“Suskunlukla geçirilmiş tüm gerçekler zehirlenir.”[1] ABD/İsrail ile Mollarşi’nin İranı’nın savaşı, uluslararası sisteminde emperyalist rekabeti net biçimde ortaya koyuyor. Kaldı ki mesele bir savaşın ötesinde, sürdürülemez

“Cesaret, insan niteliklerinin en önemlisidir. Çünkü diğer nitelikleri güvence altına alan niteliktir.”[1] Beklenmedik bir anda karşılaştık… Uzun zamandır görememiştik oysa. İltica ettiğini duymuştuk; nerede olduğunu

“… ‘Kürt halkı da bütün halklar gibiinsanca yaşama hakkına sahip olmalıdır’ dediği için‘Türk devletiKürt ulusunaköle olmayı öneremez’ dediği içinvurdular kollarına kelepçeyiBeşikçi’nin”[1] Kürt meselesini enine boyuna

“İdealist iflah olmaz.Cennetinden kovulsa bile,cehenneminden bir ideal yaratır.”[1] Ne güzel anlatmıştı 1961 yazında Nâzım Hikmet Küba’nın uçaktan görünüşünü: “Uyudum/ Uyandım/ Tanımadığım yıldızlarla dolu ortalık/ Hızla

“Yaşayan direnir; direnmeyen iseparçalanmasına izin verir.”[1] Post-modern karamsarlığın, post-Marksist vazgeçişin, liberal ortalamacılığın zirve yaptığı koordinatlarda isyana, başkaldırıya, devrimin güncelliğine ilişkin karamsarlık pompalanıyor olsa da, yerkürede